Joost van Oort
adviseur opleiding & ontwikkeling
Column   |  donderdag 18 april 2019
588 × gelezen

Balletles


Ik heb een dochtertje van drie, of zoals ze zelf zegt: “drie-en-een-halluf!”. Op vrijdagmiddag krijgt ze les in algemene dansvorming. Van haar juf mogen de ouders niet kijken tijdens de les. Ouders die hun kroost willen vastleggen met hun smartphones, leiden de kinderen alleen maar af.

Thuis krijg ik alles alsnog mee. Mijn dochtertje danst namelijk de hele dag door. En als ze niet danst laat ze haar fantasie de vrije loop gaan in allerlei spelletjes. Zaterdag kwam ze de kamer ingelopen: “Papa, ga je mee picknicken?”. Voordat ik kon antwoorden had de eigenwijze peuter al de leiding genomen: “Ga jij daar maar zitten, met je benen over elkaar.” Zelf ging ze in kleermakerszit tegenover me zitten. Zo zaten we samen op de grond. Met een grote lach keek ze me aan. “Papa, wat wil jij meenemen naar de picknick?”. Ik zei dat ik koekjes wel lekker zou vinden. “Ok, koekjes. Die staan hier.”. Ze strekte haar linkerarm uit, stak hem omhoog en boog die vervolgens over haar hoofd heen. Haar bovenlichaam boog mee. Uit het denkbeeldige kastje rechtsboven haar hoofd pakte ze de al even denkbeeldige koekjes. Die zette ze vervolgens voor zich neer. “Wat wil je nog meer?”. De denkbeeldige taartjes werden met haar rechterhand linksboven haar hoofd gepakt. En nadat ook de ijsjes en cola tussen ons in lagen begon het me te dagen. “Waar heb je dit geleerd?”, vroeg ik haar. “Oh, we hebben gisteren gepicknickt bij dansles.”. Pas op dat moment wist ik dat ze een dag eerder de cambré de côté had geleerd, één van de basisbewegingen van ballet.

Bij ballet is balans van het lichaam heel belangrijk. Ook bij een training draait het om balans. Balans tussen dat wat geleerd zou moeten worden en wat iemand op dat moment aankan. Recent onderzoek van Yale laat zien dat wanneer je in je comfortzone blijft je hersenen zich afsluiten om nieuwe dingen te leren. Komen je hersenen in aanraking met iets nieuws, dan blijven ze in ontwikkeling en leer je. Wanneer mensen echter iets moeten leren dat ver buiten hun macht ligt haken ze af en raken ze gefrustreerd.

De juf van mijn dochter heeft dit heel goed door. Bovendien weet ze de juiste balans te vinden tussen hard werken en het hebben van plezier. Ze sluit aan bij wat de kinderen kunnen en bij hun belevingswereld. Ze laat zien dat opleiden een kunst is. Goede trainers maken voortdurend bewuste keuzes. Wat moet er geleerd worden? Hoe ga ik dat bereiken? Mijn dochtertje staat hier natuurlijk niet bij stil. Die danst vrolijk verder en kijkt alweer uit naar vrijdagmiddag.

Deze column is verschenen in het magazine van Driessen Groep met het thema Balans, uitgave maart 2019 en geschreven door Joost van Oort, adviseur opleiding & ontwikkeling bij Driessen Opleidingen.

Over Driessen Opleidingen

Bij Driessen Opleidingen geloven we in ontwikkeling. Van iedereen. Elke dag weer. Wij zien overal voorbeelden van goed leren. Die delen we graag. Want goed geleerd is goed gedaan. www.driessenopleidingen.nl.

Deel deze pagina